پیشتر به صورت کامل در رابطه با پوشش های ضد حریق صحبت کردیم. در این بخش به صورت کامل کاربردهای پوشش ضد حریق را عنوان می کنیم.
پوشش های ضد حریق سازه سبب بلکه تشکیل یک لایه محافظ می گردند که درجه حرارت را به خوبی کنترل می کنند و می توانند از احتراق جلوگیری کنند.
پوشش ضد حریق سازه درعین حال که نباید سوخت به آتش وارد کند، باید گسترش شعله و توسعه دود را محدود کند.
به طورکلی، پوشش های سطحی به راحتی قابل اشتعال هستند و ممکن است در صورت آتش سوزی باعث صدمه ی شدید به لایه های زیرین سازه شوند. بنابراین استفاده از این نوع پوشش ها در هر ساختمانی مسئله ای ضروری است.
ویژگی های پوشش ضد حریق سازه
پوشش های ضد حریق سازه اشتعال را به حداقل رسانده، همچنین از انتشار دود و یا گازهای سمی جلوگیری می کنند.
این پوشش ها به راحتی قابل اجرا هستند، مقاومت خوبی در برابر سایندگی نشان می دهند، به خوبی به لایه زیرین می چسبند و مقرون به صرفه هستند.
به طورمعمول، این نوع از پوشش ها شامل طیف گسترده ای از مواد مقاوم در برابر شعله به شکل واکنش دهنده یا افزودنی و رده های مختلف (هالوژن، فسفر، نیتروژن، مواد معدنی، اکسیدها، مواد پرکننده و نانو پرکننده) هستند.
پوشش ضد حریق سازه به صورت تجاری در دسترس می باشند که برای مهار یا به تأخیر انداختن سوختگی در فرمولاسیون های پوشش گنجانده شده اند.
برچسب: پوشش ضدحریق,پوشش ضد حریق,ضد حریق,ضدحریق,
نویسنده: سما گنگی